Kunstenares Ina van de Nes maakte een zelf geïllustreerde dichtbundel over pijn en vreugde in haar leven (foto: Esmeralda Wybrands)
Kunstenares Ina van de Nes maakte een zelf geïllustreerde dichtbundel over pijn en vreugde in haar leven (foto: Esmeralda Wybrands) (Foto: Esmeralda Wybrands)

'Elke klap is een teken van onmacht'

Het gesprek met Ina van de Nes (66) loopt al ten einde als haar man thuiskomt met hond Indy. Kwispelend loopt de Australian shepherd op haar baasje af. Tegelijk is de hond op haar hoede voor de ‘vreemde’ interviewer. “Indy heeft ernstige trauma’s opgelopen in haar jeugd”, verklaart Ina. “En toch heeft ze mij als baasje uitgekozen.”

Esmeralda Wybrands

Alphen aan den Rijn - Dat is niet toevallig, vindt Ina, want net als Indy is ook zij al jong slachtoffer van buitensporig (psychisch en lichamelijk) geweld. Het leidde bij Ina tot DIS, dissociatieve identiteitsstoornis. Over de stoornis en haar leven schreef Ina een dichtbundel, die vandaag in de Nieuwe Muziekschool in Alphen wordt gepresenteerd. “Juist in coronatijd moet er veel meer aandacht zijn voor misbruik en mishandeling van kinderen. Het levert zoveel schade op.”

“Best wel heftig”, noemt Ina van de Nes de coronatijd. Niet alleen kreeg ze zélf corona, ook haar psychische klachten namen erdoor toe, vertelt ze. “Als kind kreeg ik overal de schuld van. Dus toen corona uitbrak, was mijn eerste reactie: dat is mijn schuld. En toen kreeg ik het dus nog zelf ook. Er kwam veel angst en boosheid terug.” Ina prijst zich echter gelukkig met drie lieve hulpverleners, die ze elke week contacteert. “Ze geven me veel ruimte om te huilen en te treuren.”

De aandoening waaraan Ina lijdt heet dissociatieve stoornis (DIS), vroeger meervoudig persoonlijkheidssyndroom genoemd. Hierbij zijn twee of meer identiteiten binnen een persoon aanwezig, die regelmatig het gedrag van de persoon overnemen. Bij het dissociëren neemt de persoon door bijvoorbeeld hevige angst tijdelijk geen gevoelens en herinneringen meer waar. Hij of zij ontsnapt als het ware even uit de realiteit. DIS is dus een soort overlevingsstrategie. Het kan ontstaan door langdurige traumatische gebeurtenissen in iemands kinderjaren, zoals bij Ina vanaf haar geboorte. Hoewel Ina het erg spannend vindt “dat straks iedereen kan lezen wat haar is gebeurd”, heeft ze toch besloten om haar emoties te verwoorden in de dichtbundel 'We zijn met velen'. “Mensen mogen van mij wakker worden. Geweld tegen kinderen geeft zoveel schade. Ik heb eens een hoogleraar orthopedagogiek horen zeggen dat ‘een ontladende klap aan een kind moet kunnen.’ Maar een klap is een teken van onmacht. Ouders zouden moeten leren dat als ze zich onmachtig voelen, ze hulp moeten zoeken. Dat hoeft echt niet meteen professionele hulp te zijn.” Ina vervolgt: “Bij het opvoeden van kinderen in coronatijd liep je als ouder tegen jezelf aan. De scholen waren dicht, kinderen hadden alleen elkaar. Dan gebeurt er van alles. Als de emoties zo opspelen zijn kinderen de dupe. Door bezuinigingen doet men met name mensen met complexe klachten tekort. Terwijl ik juist hoop dat áls kinderen DIS ontwikkelen, die diagnose op jonge leeftijd wordt gesteld. Zo kunnen ze vroegtijdig beginnen met het verwerken. Hopelijk hebben ze dan nog een lang leven om, net als ik nu, mooie dingen te beleven.”

Bel adviespunt Veilig Thuis (0800-2000),
ook bij vragen

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden