Condoleren met de hand op je hart of met het namasté gebaar: de handen tegen elkaar en voor de borst.
Condoleren met de hand op je hart of met het namasté gebaar: de handen tegen elkaar en voor de borst. (Foto: Könst & Dunweg Uitvaartzorg)

'Per situatie kijken wij wat nodig is'

Een dierbare verliezen is een ingrijpende gebeurtenis en de coronacrisis doet daar nog een extra schepje bovenop. Juist wanneer je iemand verliest, is menselijke contact hard nodig. Drie uitvaartbegeleiders vertellen hoe zij nabestaanden begeleiden in tijden van corona.

Alphen aan den Rijn –  “Het coronavirus heeft veel overhoop gegooid,” vertelt uitvaartverzorger Bea den Haan van Könst & Dunweg Uitvaartzorg. “Voorheen was het gebruikelijk om bij de nabestaanden thuis op bezoek te gaan om de uitvaart te bespreken. Even met een kop koffie of thee samen zijn, zodat nabestaanden ongedwongen van zich af kunnen praten. Nu vinden veel gesprekken telefonisch plaats. Dit voelt heel onpersoonlijk, omdat je dan minder je betrokkenheid kunt tonen. Het valt mij wel op dat nabestaanden zelf erg creatief worden. Ze vragen bijvoorbeeld aan belangstellenden om een gesproken tekst op te sturen, die tijdens de dienst beluisterd kan worden. Het is heftig voor de familie als de uitvaart niet kan zijn zoals gewild was, maar uiteindelijk ontstaat alsnog een waardig, mooi laatste afscheid. En daar doen we het voor.”

“De beperkende maatregelen hebben grote gevolgen voor het regelen van een uitvaart,” verklaart Carien Ferguson van Mensink-Ferguson Uitvaartzorg, “zoals dat er bij een afscheidsplechtigheid nog maar dertig personen aanwezig mogen zijn. Je zou op een later tijdstip een uitgebreide herdenkingsbijeenkomst kunnen organiseren. 'Maar wanneer zal dat kunnen?' vroeg een zoon zich deze week vertwijfeld af. 'Leven al die oude ooms en tantes dan nog en hebben zij – en wij - daar dan nog behoefte aan?’ Een afscheidsplechtigheid met weinig mensen hoeft echter geen ‘minderwaardig’ afscheid te betekenen. Vorige week zag ik bij een afscheidsdienst vijftien mensen op gepaste afstand van elkaar zitten. Samen luisterden ze naar troostende woorden, bekende liederen en mooie muziek. Er ontstond onmiskenbaar een gevoel van saamhorigheid en betrokkenheid. Dat de kerk voor het grootste deel leeg was, viel toen eigenlijk niet meer op.”

Samen met familieleden zoekt Ammoniet Uitvaartbegeleiding naar mogelijkheden om het afscheid ook in de huidige situatie zo waardevol mogelijk te maken. “Door hier creatief mee bezig te zijn, ontstaan er soms mooie momenten,” vertelt uitvaartverzorger Jacqueline Blanken. “Zo deed laatst een dominee een oproep om buiten langs de weg een erehaag te maken (met 1,5 meter onderlinge afstand) en deden buren in de buurt een briefje in de bus: van Zwammerdam tot Alphen a/d Rijn stonden er mensen langs de kant van de weg. Zeer ontroerend voor de familie! Voor ons als uitvaartbegeleiders is een uitvaart begeleiden niet anders dan anders. Er wordt meer van je creatief denkvermogen gevraagd. Dat zien wij meer als uitdaging dan als beperking. Voor de families is dit alles wel heel triest. Per situatie kijken wij wat nodig is. Dat doen we altijd al, maar in deze onzekere tijden toch een tandje meer.”

Marieke Roggeveen

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden