Foto:

Nederland keuzeland

Anneke de Jong

Nederland: het onbegrensde 'keuze-land'. Nergens ter wereld heeft de mens zo veel vrije keuzes als in Nederland. Zo heb ik dat vroeger ervaren en ook wel met trots. Ons kleine landje liep hiermee toch maar mooi voorop in de wereld.

Mijn eerste twijfels kwamen toen ik voor het loket van mijn bank stond en een medewerker mij wees op een apparaat vlak bij de ingang. "Daar kunt u zelf het door u gewenste bedrag intoetsen. Het geld komt dan vanzelf uit de gleuf daaronder." Ze zei het echt enthousiast alsof mij een ongekende mogelijkheid werd aangeboden. "Maar ik verkies persoonlijk contact," zei ik, mijn taal als vanzelf aanpassend aan de belangrijke sfeer die het grote bankgebouw uitstraalde. Eigenlijk bedoelde ik gewoon: ik heb niet veel met apparaten om de eenvoudige reden dat ze niets terug zeggen. Bovendien gaat zo'n apparaat nooit met mij in discussie als er iets niet klopt. Maar de balie vrouw was onverbiddelijk. Ze voerde haar taak conform haar instructies perfect uit.

Maar terwijl ik destijds naar buiten liep met mijn voor het eerst door mijzelf gepinde geld overigens nog gewoon in mijn hand, schoot het mij te binnen dat niet lang daarvoor mij ongevraagd ook al een andere keuze was opgedrongen. Het loonzakje! Elke laatste vrijdag van de maand kreeg ik hoogstpersoonlijk van de directeur het bruine langwerpige envelopje overhandigd met meestal gezellig praatje over mijn verrichtingen van de afgelopen maand. Tussen neus en lippen door werd er dan ook nog altijd geïnformeerd naar mijn welbevinden bij de organisatie.

Goed! Ik kan zo nog wel even doorgaan. De tv-antenne moest van dak, de kabel kwam. Het buskaartje moest wijken voor de strippenkaart. Het treinkaartje verdween, de ov-chipkaart deed zijn intrede.

En nu is het al zo ver dat we het bijna als normaal beschouwen dat we zelf onze bankzaken regelen. Misschien voelt u dat als een vrijheid. Je kunt immers zelf vanuit je luie stoel betalen. Ik denk daar anders over. Ik heb zoiets van: "ja hallo, dat is jullie werk!" Zit ik hier een beetje in mijn vrije tijd jullie werk te doen. Logisch dat er elke keer weer meer mensen hun baan verliezen bij de banken. En werden we er nog voor betaald voor al die uren dat we zelf bankieren. Maar dat is niet zo. Sterker nog, ik ken geen ander bedrijf dat zijn grondstoffen (onze salarissen) iedere maand gratis krijgt toegestuurd en er dan nog geld mee verdient ook zonder dat wij voor onze geleverde grondstoffen iets terug krijgen. Vroeger ja, niet eens zo lang geleden, werd je er tenminste nog voor 'betaald' met een rente van - jawel, jongere Alphenaren! - gemiddeld zo'n 6%.

Waarom al die zwartgalligheid zult u denken? Omdat mij nu weer een keuzevrijheid is ontnomen. De afvalpas! Met gezond verstand kan ik niet beredeneren wat hier het voordeel van zou moeten zijn. De wethouder zegt dat het daardoor goedkoper wordt. Waar heb ik dat eerder gehoord? O ja, bij alle hierboven genoemde onderwerpen. Ik geloof daar dus niet meer in. Ik zou het in mijn portemonnaie moeten voelen, maar helaas, het enige wat ik voel is dat ik nu ook de job van de vuilnisman aan het overnemen ben. En daar zou ik dan ook nog voor moeten gaan betalen!

Als ik het zo bekijk dan werk ik straks bij de gemeente. Krijg ik dan ook een kerstpakket?

Meer berichten