Foto: Foto:

Aanfluiting

Theo van Egmond

In de afgelopen tijd hebben we kunnen genieten van diverse grote sportevenementen. In enkele gevallen was het bijzonder spannend. Dat kan bepaald niet gezegd worden van de wereldkampioenschappen waterpolo in Zuid-Korea. Wat een aanfluiting was dat zeg.
Waterpolo is op zich een leuke sport om naar te kijken, maar dan moet er iets op het spel staan en moet er strijd geleverd worden. De internationale bond FINA had het een prima idee gevonden het WK voor mannen en vrouwen toe te wijzen aan Zuid-Korea. Die Wereldzwembond vindt het namelijk heel belangrijk dat alle continenten de kans moeten hebben om waterpolo op niveau in huis te hebben. Prachtig sociaal idee, maar zo haal je juist de sport naar beneden. Als gastland heb je altijd het voorrecht om aan elk finaletoernooi zonder kwalificatie mee te mogen doen. Ook Zuid-Korea dus, waar vooraf de spelregels nog uitgelegd moesten worden. In dat land kunnen ze heel goede auto's maken, maar op waterpologebied is het nog zwaar onderontwikkeld.

In de pouleronde bij de mannen ging het thuisland volledig kopje onder tegen achtereenvolgens Griekenland, Montenegro en Servië met 26-3, 24-6 en 22-2. Bij de vrouwen ging het niet echt veel beter met verzuippartijen van 64-0 (!) tegen Hongarije, 30-1 tegen Rusland en 22-2 tegen Canada.
Volgens de filosofie van de FINA moest er natuurlijk ook een Afrikaans land meespartelen. Die eer viel Zuid-Afrika ten deel. Dat was ook niet echt een doorslaand succes. Van Spanje en Hongarije werd verloren met respectievelijk 23-3 en 23-5 en tegen Nieuw-Zeeland werd zowaar een gelijkspel uit het bad gesleept. Maar dat land eindigde in de poule dan ook met een nog slechter doelsaldo als vierde.
Als beste derde - echt waar - mocht Zuid-Afrika zich nog even laten martelen in de achtste finale, een soort tussenronde. Duitsland was daarin met 25-5 net een tikkie beter. Bij de dames was Zuid-Afrika ook een niet al te serieuze opponent. Verloren werd van Nederland met 33-0, Nieuw-Zeeland met 17-4 (valt mee) en Canada met 22-2.
Er waren overigens nog meer landen die op het WK totaal niets te zoeken hadden, zoals Cuba en Kazachstan, maar aan een eindtoernooi moeten namelijk tenminste zestien landen meedoen, of ze nu kunnen waterpolo'en of niet. Zo'n instelling houdt wel in dat sterke Europese landen gewoon thuis moesten blijven, zoals Frankrijk bijvoorbeeld bij de dames.
Nederland speelde deze keer eigenlijk niet echt mee en zou de Olympische Spelen best weer eens kunnen gaan mislopen. Bij de vrouwen werd uiteraard Verenigde Staten wereldkampioen, zoals dat in veel teamsporten het geval is. Mooi hoor, dergelijke wereldtoernooien, maar niet serieus. Net zoals een uitslag van 13-0 bij een WK voetbal nergens op slaat.

Meer berichten