Ron van der Lem
Ron van der Lem (Foto: Hielco Kuipers)

Krekels

Ron van der LemSoms begrijp ik de wereld niet. Heeft u dat nou ook? Neem dit voorbeeld tot u… Op social media regende het klachten én grappen van kijkers die het Tour-programma Avondetappe 'half doof' hadden uitgekeken.

"We begrepen dat het geluid van de krekels wel erg hard was", verontschuldigde presentator Dione de Graaff zich aan het eind van de uitzending uit Nîmes. O o o o. U mag gerust weten dat ik uit geheel ander hout gesneden ben. Mijn hart maakt een sprongetje bij het horen van krekelgeluiden. Als ik op vakantie ben en ergens op een adresje verblijf, slaap ik drie maal zo goed in als ik krekels hoor tjilpen, of hoe dat ook mag heten. Sterker, als ik het niet hoor, verzoek ik mijn vrouw of zijn met haar achterpoten over elkaar schuurt. Dat is een goed alternatief kan ik u verzekeren. Maar toch, de echte krekel is onverslaanbaar. Het tv-programma op NPO 1 van de Tour der touren had een schitterend decor met de wereldberoemde Pont du Gard op de achtergrond, maar de kijkers leken alleen oog (of oor) te hebben voor het enorme volume van de cicades in de Zuid-Franse stad. Terecht uiteraard, maar de negatieve respons begrijp ik dus niet. Hetzelfde geldt voor mij met wakker worden. Stuur wat duiven op mijn dak en ik ben happy. Echt waar. Niets maakt je zo heerlijk wakker als koeren. Heb ik medestanders in deze: meld het me! Ik voel me zo allenig tegenwoordig met dit soort meningen. Het lijkt wel of de hedendaagse mensheid wil opgaan in HSL, vliegtuig- en autogeronk. Nee, als ik wakker word, wil ik de vogeltjes horen. Dus ik ben het mijn ega al aan het leren al had ze het in eerste instantie verkeerd begrepen. 'KOEREN schat, niet boeren!' Ach, ze komt er wel. Ze is en blijft immers mijn duifje.

Meer berichten