Ron van der Lem
Ron van der Lem (Foto: Hielco Kuipers)

Vrijwilligerswerk

Ron van der Lem

Ik heb onlangs afscheid genomen van al mijn verenigings- en maatschappelijk werk. Vanaf mijn achttiende is dat een dankbare invulling van vrije tijd geweest, naast betrokkenheid uiteraard. Nu, veertig jaar later en zoveel wijzer, vind ik het welletjes. Misschien kom ik erop terug, maar ik denk het niet. Ik ben toe aan een nieuw hoofdstuk. Met coaching en projecten heb ik héél veel mensen ontmoet. Tot aan de andere kant van de wereld zelfs. Ik heb veel nautisch, intercultureel en voetbaljeugdwerk verricht over de jaren. Uiteindelijk ben ik ook projectleider geweest vanuit de Europese Unie in het kader van 'Youth in Action'. Dat schonk me veel voldoening en een gevoel van nuttig zijn voor de samenleving. Dat heb ik uiteraard ook hier in de gemeente ervaren met mijn activiteiten bij de voetbalclub en inzet om groen te promoten. Ooit las ik een artikel waarin vermeld stond dat het goed is tien procent van je vrije tijd te spenderen aan iets maatschappelijks. Dat lukte me aardig. Ik kijk even met weemoed terug: geweldige vriendschappen opgebouwd met Litouwse scouts, flamingodanseressen uit Malaga, scouseboefjes uit Liverpool en Rolls Royce-eigenaren met prachtige krulsnorren in België. Ik heb zelfs een EU-prijs gewonnen voor 'beste project' op een hippe MTV-avond. Ook in deze regio heb ik leuke evenementen verzonnen als de Olympische Spellen voor kleuters en sportthema-avonden. Daarbij heb ik veel lieve mensen ontmoet.

De grootste winst voor mij is echter de verworven kennis over andere culturen. Ik oordeel zodoende nauwelijks meer, want ik weet beter nu. Ik doe ook alleen nog maar wat ik leuk vind; en bij tegenwerking kan men na drie waarschuwingen echt de rambam krijgen. Mijn grootste makker en partner in dit werk is al lange tijd overleden. Dat was een heuse onderzeebootcommandant, zo eentje met een witte baard à la de Iglo-reclame. We waren naast twee handen op één buik ook twee kapiteins op hetzelfde schip. Geloof me: wij bewezen dat dat kon werken. Van hem heb ik een prachtige spreuk die ik graag met u deel: rules for the fools; advise for the wise. Misschien zijn dat voor u de eerste woorden van een nieuw hoofdstuk. En dat mag gerust vrijwilligerswerk zijn.

Meer berichten