Peter Bouchier.
Peter Bouchier. (Foto: )

Gedicht: Viola d'Amore

prelude

Begrijp haar hals in tedere omklemming

sluit fluisterstil een liefdevol akkoord

en breng haar lichaam in de juiste stemming

zodat ze zingen zal zonder een woord

allemande

Streel zacht haar G met lange tere halen

vlakbij de welving van de smalle kam

haar lied zal ongehinderd kunnen stralen

en zo raakt zij door u in vuur en vlam

courante

Uw dubbeltriller breng' haar hart tot leven

alleen ware muziek doorstaat haar toets

pas dan zal zij zich aan u overgeven

en schenkt zij u een symfonie van zoets

sarabande

Dan resoneert haar lange, losse snaar

en hult zij zich in wond're, gouden glans

die als een ijle wolk engelenhaar

zweeft rondom haar verleidelijke dans

menuet

Neem haar dus voorzichtig bij de hand

opdat zij zweeft op wervelende tonen

naar een fantastisch, onvermoedbaar land

waar enkel dromers en verliefden wonen

gigue

Daar wacht u een zinderende finale

van de dans die aarzelend begon

om de liefde feestelijk te onthalen

van haar die uw hart voor zich won

Peter Bouchier

peterbouchier.wordpress.com

Peter Bouchier (1961) trok vanuit zijn geboortestad Groningen via Friesland naar de Randstad en daar ontmoette hij zichzelf als dichter. Schrijven doet hij al van heel jongs af aan. "Waar mijn pen ligt, ben ik thuis", is zijn motto en ook de titel van zijn eerste dichtbundel. Die pen blijft daar niet alleen liggen, Peter pakt hem ook zeer geregeld op. Bij het schrijven van gedichten en verhalen laat hij zich als een echte Groninger gelden die vanaf de kust over de zee uitkijkt, raadt wat er zich onder water afspeelt en beschrijft wat het zee-oppervlak hem biedt. De zee heeft op Peter een bijzondere aantrekkingskracht. Daarom vormt de zee ook geregeld het thema van zijn verhalen en gedichten. De zee golft als muziek, muziek golft als de zee, meent hij.
'Viola d'Amore' vergelijkt het bespelen van een strijkinstrument met het beminnen van een mooie vrouw.

Meer berichten