Cees Romijn, Nieuwkoop,
Cees Romijn, Nieuwkoop, (Foto: )

Wij dus niet

Door Cees Romijn

Ons leven hangt aan een draadje. Echt waar. Een simpel draadje bepaalt hoe het met ons zal gaan. Stapje voor stapje zijn we er afhankelijk van geworden. Iets vergeten mee te nemen bij de boodschappen? Geeft niks, de super is elke dag open van 's morgens acht tot 's avonds tien uur. We hebben er ons doen en laten op gebaseerd.

Betalen kan met plastic, hoor. Cash is zo vorige eeuw. Omdat in Nederland de uitval zelden voor komt zijn we er blind op gaan vertrouwen. In Zuid Europese landen zijn ze het wel anders gewend. Eén beste onweersbui daar en de boel gaat ondersteboven. Dat vinden ze heel normaal, omdat het altijd gebeurt. Ze weten het daar en ze houden er rekening mee. Zij vinden het vervelend, maar hebben er maatregelen en voorzieningen voor getroffen. Wij dus niet. Het zal toch niet? Kan me gewoonweg niet voorstellen, toch? We gaan er gewoonweg vanuit dat het niet gaat gebeuren.

Dus geen plan B, of C of D voor ons. Ben je gek? Niks, nakkes, nada. Omdat het bijna nooit gebeurt, denken we er te weinig over na. Als het een keertje hikt, dan gaan we er vanuit dat het binnen afzienbare tijd hersteld wordt. Toch was dat draadje vorige week bepalend bij de mensen die boodschappen wilde doen in een supermarkt. De deuren gingen niet open. Het licht en de koeling in de winkel was niet aan. Er kon niet worden betaald want de kassa's waren er mee opgehouden. En bij de benzinepomp bij de super, waar je zo lekker goedkoop kan tanken, kon men ook al niet terecht. Er kon geen druppeltje brandstof worden getapt. Nou, toen uitte een aantal mensen hun ongenoegen. Wat is dat voor een shitzooi?

Toen werd onze kwetsbaarheid en afhankelijkheid van dat draadje een klein beetje zichtbaar. Even maar. Als donderslag bij heldere hemel, zullen we maar zeggen. Tenminste bij die mensen die bij die supermarkt stonden te balen. Alleen als je even met de neus op de feiten wordt gedrukt, dan ga je nadenken. We zijn compleet afhankelijk geworden van elektriciteit. Het is al vervelend als er een paar uur geen stroom is. We denken dat het ons niet zal overkomen. Een langdurige tijd zonder elektriciteit (en dan bedoel ik meer dan vijf dagen) zal voor ons desastreus zijn. Je kunt dan bijna niets meer. Mensen die geen eten of drinken kunnen kopen zullen het gaan bemachtigen. Binnen de kortste keren staan we elkaar naar het leven. Veel voedsel dat nu zowel thuis als in de winkels gekoeld of ingevroren wordt bewaard, zal na enkele dagen ontdooien en bederven. Niet meer eetbaar. Het zal stinkend en rottend op straat belanden. Alle elektrische apparaten die u dagelijks zonder na te denken gebruikt, die doen het allemaal even niet. Dat is vervelend, maar voor een paar dagen eten en drinken kunt u wel een plan B maken, toch?

Meer berichten