Marian de Wit.
Marian de Wit. (Foto: )

Twee gedichten

Ontworteld

Ontworteld, losgelaten
Ooit opgelaaid, nu uitgeblust
Aangemoedigd en doodgesust
Verlangen en lijden
Vervloeien in grijzen
Voor het besluit genomen is
De trilling van de twijfel
De tijd zal het leren

Horizon

Mijn uitzicht is dat van jou
Toch zien we niet hetzelfde
Zie je niet hoe de aarde ademhaalt
Zie je niet hoe de horizon zachtjes deint
De verstikking is nog niet merkbaar
Het is er wel

Door Marian de Wit

 

Marianne, voormalig docent NT2 en NT1 aan het ROC in Leiden, werkt als vrijwilliger bij stichting AlphenTaal. Deze stichting organiseert maandelijks een Open Podium in het Castellum Theater , waar schrijvers, dichters en muzikanten uit alle windstreken van zich mogen laten horen. Hobby's zijn tekenen, lezen, schrijven, pianospelen en tai chi.
 

Meer berichten