Martijn, waar denk je aan?
Martijn, waar denk je aan? (Foto: )

Hoofdpijn

"Waar denk je aan?" was de vraag

En bijna onbedachtzaam

Antwoordde ik:

"Ik denk aan het denken zelf!

Hoe onbestaanbaar is het

Dat als ik denk ik ben

Maar als ik niet goed afsla

Ik niet ben waar 'k moet zijn

Als denken en zijn hetzelfde is

Zoals Descartes ons leert

Dan ben ik dus wat ik denk te zijn

En wat anderen niet weten

Ben ik dus ook een God?

Zoals Willem Kloos ooit schreef

In zijn sonnetje vijf.

Of denk ik zelf dat hij dat dacht?

Had hij dat zelf ooit wel gedacht

Dat hij in mijn geest bestond en

Bestaat er iets als zelfverwekking

En ben ik dus mijn eigen zoon?

Ik dacht er verder over na

En kwam tot een conclusie

Na enig eigengereid beraad

Ik ben er, zelfs als ik ontbreek.

Want ik denk mijzelf in uw gedachten

Of u dat wil of liever niet

Maar ik bedenk er voor u ook meteen maar bij:

Ach, het is Martijn, voorbij gaat hij."

Door Martijn Deuze Zohlandt

Meer berichten