De wolf is herkenbaar aan de wit-zwart tekening rond de bek en de langgerekte staart.
De wolf is herkenbaar aan de wit-zwart tekening rond de bek en de langgerekte staart. (Foto: )

Wolven huilen in het Groene Hart?

Kaj Elhorst

De opmars van de wolf

Het Bentwoud mag dan mooi zijn, voor een wolvenfamilie is het wat klein. Een wolvenfamilie, een roedel, heeft in beginsel behoefte aan 250 vierkante kilometer ruimte.

Benthuizen - Daardoor weten we niet zo veel meer over de wolf, behalve dat het een schuw, gevaarlijk en lelijk dier is - als we alle verhalen moeten geloven. Het is inmiddels ongeveer 130 jaar geleden dat de laatste wolf zich vertoonde in Nederland en een jaar of zeven geleden dat hij weer terugkwam. En hij rukt op. Daar kunnen we weinig aan doen.

Het heeft vooral te maken met de groei van het aantal wolven in Duitsland. Zoals in veel andere landen is het dier al vele jaren beschermd en zo raakt het land langzaam vol voor ze. En dus komen ze van tijd tot tijd even bij ons kijken en… soms blijven ze. Zullen ze opmarcheren naar het Groene Hart? Moeten we daarvan schrikken?

De wolf is een familiedier en leeft in een roedel. Een roedel bestaat veelal uit acht tot tien leden waarvan twee ouders en kinderen uit verschillende jaren. Na het tweede jaar nemen de oudste kinderen vaak afscheid. Twee jaar bij papa en mama vinden ze echt genoeg! Ze gaan de vrije wereld in, zoeken een partner en vormen een eigen roedel. Tot op heden is dat in Nederland nog niet op gang gekomen. Op het ogenblik leven er op de Veluwe twee wolven. Ze hebben het er helemaal naar hun zin, want er zijn voldoende prooidieren en er is een goede rustplek. Meer vragen ze niet. Naast de Veluwe worden ook Drenthe en Limburg wel bezocht door wolven. De kans dat hun woongebied zich uitbreidt is niet ondenkbaar.

De ontmoeting met een wolf in de natuur is een prachtige ervaring. Vaak schrikken de dieren voor mensen terug, maar soms kan je een foto maken. Het dier is herkenbaar aan de wit-zwart tekening rond de bek en de langgerekte staart. Een krulstaart hebben ze zelden of nooit. Langzaamaan kan het dier ook het Groene Hart bereiken. De kans dat wolven zich permanent in het Groene Hart vestigen, is erg klein. Er is te weinig prooi en dekking.

Zoals mensen en alle dieren moet de wolf van tijd tot tijd eten. De voorkeur gaat daarbij uit naar de wat grotere prooidieren; een hert of wild zwijn gaat er best in en soms helaas een geit of schaap. Vooral de grotere hondensoorten zijn voor wolven imposant genoeg om als goede bodyguard op te treden van schapen en geiten. Daarbij is het van belang dat deze honden echte maatjes zijn voor de schapen of geiten, een kwestie van wennen aan elkaar. Daarnaast kunnen agrarische bedrijven hun gebied heel goed afschermen met schrikdraad. De bedrijven zullen voor deze bescherming subsidie kunnen aanvragen als de wolf zich echt gaat vestigen in het Groene Hart en een bedreiging gaat vormen. Het afschieten van wolven levert eenzame jongen op die vaak veel wilder en onbetrouwbaarder zijn dan de volwassen wolven.

Wanneer horen we ze huilen rond het Groene Hart? Het is zaak elke dag even goed te luisteren!

Meer berichten