Burgemeester Frans Buijserd op bezoek bij Goof van der Hoorn en Toos van der Sta.
Burgemeester Frans Buijserd op bezoek bij Goof van der Hoorn en Toos van der Sta. (Foto: )

60-jarig huwelijksfeest in Langeraar

José Vlug

Elke avond een spelletje rummikub

Goof van der Hoorn uit Langeraar en Toos van der Sta uit Hoogmade trouwden op 8 april 1959. Op de dansvloer werden ze verliefd en dat is nooit meer overgegaan.

Langeraar - Nu zijn ze 88 en 87 jaar oud en vertellen graag over hun leven aan burgemeester Frans Buijserd, die met een prachtig boeket op de koffie komt. Hun verhalen worden aangevuld door de jongste broer van de bruid en door hun neef, tevens petekind.

Beide komen ze uit een groot gezin en Toos bleef na haar schooltijd, zoals in die tijd gebruikelijk, thuis om mee te helpen in de huishouding. Ze heeft er nooit problemen mee gehad. "Ik heb niet stilgezeten hoor!" Volgens haar man heeft zij haar jongste broer, tien jaar jonger, opgevoed. "Daar weet jij niks van!" klinkt het kordaat. Maar na even rekenen blijkt broertje nog op de lagere school te hebben gezeten toen Goof al over de vloer kwam.

Vader Van der Star was schipper. Hij bracht koeien naar de veemarkt in Leiden, waar ze 7.00 uur moesten zijn. 's Nachts moest hij de koeien eerst zelf vangen in het weiland. Dat zorgde voor veel hilarische taferelen, waar nu nog hartelijk om gelachen wordt. "Elk jaar op 15 augustus, een vrije dag, nodigde mijn vader het hele dorp uit om mee te varen naar Katwijk op zijn 'koeienboot'. Wat een feest was dat! Er was een grote Keulse pot met water en een klein scheutje limonadesiroop en iedereen was blij."

Ook na hun huwelijk ging Toos nog een of twee dagen per week naar haar ouders om te helpen. Goof werkte bij Fokker, in die tijd nog een bloeiend bedrijf, op de administratie. Hij heeft zijn veertig dienstjaren daar doorgebracht en had het erg naar zijn zin. "Ik dacht, dat kan nooit kapot."

Er kwamen geen kinderen, maar in de vakanties wilden neefjes en nichtjes graag bij hen logeren. Toos, die in Hoogmade aan de Does woonde, kon heel mooi zwieren op haar blokschaatsen. Ze wijst met haar handen: "Ik had maar zo'n smal baantje nodig." Ze moest wel een andere schaatspartner zoeken. Haar man: "Ik vond er niks aan!'"

Beide waren ze actief als vrijwilliger. Toos heeft jarenlang koffie geschonken in de Aarhoeve. Goof maakte uitstapjes met bewoners van de Aarhoeve en duwde rolstoelen met de rolstoelvierdaagse. Hij zat in het bestuur van de scouting, schminkte de zwarte pieten. Zijn petekind schatert bij de herinneringen aan die sinterklaasvieringen.

De echtelieden vullen elkaar goed aan: hij maakt altijd graag met iedereen een praatje, zij is wat meer op de achtergrond, maar laat zich wel horen als dat nodig is. De bruidegom: "Zij zit overal over in de war, ik maak me nergens druk over. Wat heb je eraan?"

Ze klaverjassen nog, houden beide woordpuzzels en doen elke avond een spelletje rummikub. Met de TV hebben ze niet zoveel: "allemaal ellende."

De bruidegom: "Ik heb altijd gezegd, ik wil negentig worden en mijn zestigjarig huwelijk vieren." Dat laatste is alvast gelukt. Zondag 14 april gaan ze feestelijk eten met familie en vrienden in Avifauna.

Meer berichten