'Mijn beperking is geen hinderpaal'

Paul Mons

Sam gaat nieuwe uitdaging aan

Sam Vergeer (19) volgt de opleiding Onderwijsassistent en dat lijkt voor een man heel bijzonder. Onderwijs is immers vooral een vrouwenwereldje. "Nee hoor," zegt Sam, "bijna de helft van mijn klasgenoten zijn jongens." Maar de weg hiernaartoe is dan toch wel een bijzondere, vanwege zijn beperking. Sam knikt: "Dat wel."

ZEVENHOVEN - Bij zijn geboorte ontstond zuurstofgebrek, omdat de navelstreng om zijn nek zat. "Mijn ouders woonden toen in Nieuwveen. Er stond een ziekenauto in de buurt; de broeders stonden bij het Tolhuis een ijsje te eten. Binnen twee minuten waren ze er en gelukkig wist een van hen hoe hij moest intuberen. Dat heeft me gered."

Door dat zuurstofgebrek heeft Sam cerebrale parese (CP), een verlamming van het hersengedeelte dat de spieren aanstuurt. "Een bewegings- en houdingsbeperking. Het is niet te genezen, maar ook niet progressief. Bij mij kun je het merken aan mijn trage spreken, het voortdurend bewegen van mijn hoofd en mijn verkrampte hand. Ik kan ook niet meer dan tien minuten lopen, dan moet ik mijn rolstoel pakken."

Sam volgde de reguliere basisschool tot groep 6 en maakte toen de overstap naar het speciaal onderwijs, naar mytylschool De Thermiek in Leiden. "Ik kwam vanuit een overvolle klas met bijna dertig kinderen terecht in een klas van twaalf, met een leerkracht en een onderwijsassistent. Ik ging niet meer met tegenzin naar school en liep niet meer achter, maar juist voor. Op De Thermiek heb ik ook mijn diploma vmbo-t gehaald."

De jonge Zevenhovenaar wilde onderwijsassistent worden en schreef zich in bij mboRijnland in Alphen. "Best spannend om weer terug te gaan naar het reguliere onderwijs, zonder het beschermende schild van het speciaal onderwijs. Maar mijn beperking is geen hinderpaal, wel een uitdaging. Ik ben hier heel goed begeleid en het was ook mogelijk om een deel van mijn studieprogramma in vier dagen te doen in plaats van in vijf. Zo kon ik beter mijn energie verdelen."

In zijn laatste jaar loopt Sam twee dagen per week stage op zijn 'eigen' basisschool in Leiden. "Best een zware klus, maar ik heb een rolkrukje, zoiets als kappers ook hebben, dus dat lukt wel. En op 9 juli ga ik mijn mbo-diploma ophalen."

Eerst wilde hij door naar de Pabo, maar lesgeven aan een groep zag hij niet zo zitten. Te vermoeiend. "Toch wil ik me verder ontwikkelen en verdiepen en heb me ingeschreven bij de Hogeschool Leiden voor Sociaal Werk."

Voor zijn leeftijdgenoten is het hebben van een bijbaantje heel gewoon. Voor Sam Vergeer niet. "Vakkenvullen bij de supermarkt betekent lichamelijk werk doen, boven mijn macht werken, dat is niet te doen. Ik kan wel administratief werk doen en computerwerk. Het oplossen van problemen zit in mijn bloed en… (Sam besluit zijn open sollicitatie met een grijns) ik heb een auto en ben dus ook heel mobiel."

Meer berichten