Ron van der Lem.
Ron van der Lem. (Foto: Hielco Kuipers)

Verkiezingen

Ron van der Lem

Als u deze column leest op de dag van verschijnen in de publiciteit, heeft u waarschijnlijk al gestemd voor de provinciale staten verkiezingen en voor het bestuur van de waterschappen. Misschien heeft u er net zo veel moeite mee om een keuze te maken als ik. Wat betreft de provincie is het al niet eenvoudig, laat staan je stempel te gaan drukken op waterschapbestuur.

Waterstandhoogtes, prio landbouw of prio natuur/klimaat? Ik ben eerlijk gezegd zelf voor het laatste, want daarmee dien je in feite ook de andere belangen/ zienswijzen op termijn naar mijn mening. Toch onderken ik dat natuur/klimaatbeheersing moeilijk tastbaar is. En ook mijn eigen aandeel daarbij kan veel beter geef ik toe.

Daarnaast ervaar ik het bestaan van windmolens en zonnepanelen vaak als horizonvervuiling, wat eigenlijk vloeken in de kerk is van het milieubewuste geloof. Zodoende wil ik columnist u vooral niet loodsen in een bepaalde richting. Denk in het belang van volgende generaties, is mijn bescheiden advies. Dat geldt ook voor uw keuze aangaande de provincie.

Ook hierbij geen stemadvies van mijn kant. Ik ben zelfs politiek murw geslagen de laatste jaren. Dat was ik al landelijk, maar lokaal geldt dat nog veel meer. Het is één pot nat. En voor de provincie kan ik ook maar weinig enthousiasme opbrengen. Ik besef dat dit geen opbeurende woorden zijn, maar het is niet anders. Ik schuif heel makkelijk de schuld richting de politiek. De partijen moeten me enthousiast maken voor hun plannen; zij moeten aan mij hun waar verkopen.

Tegenwoordig ben ik meer en meer als een Nederlandse toerist op een buitenlandse markt: kijken, kijken, niet kopen.

Meer berichten