Ron van der Lem
Ron van der Lem (Foto: Hielco Kuipers)

Dromen verstoren

Door Ron van der Lem

Ik vertoef momenteel op een plek waar je heerlijk tot rust kan komen. Ik slaap hier tien uur per nacht. Geen grap.

Ik droom nu heel intensief valt me op. Het blijft een wonder hoe je soms in je slaap in de vreemdste gebeurtenissen verzeild raakt.

Vannacht droomde ik namelijk dat ik inviel bij een zaalvoetbalwedstrijd. Ik heb twintig jaar niet gevoetbald dus ik begon wat onzeker in de sporthal. Mijn eerste steekpass was echter briljant. Ja lezers, ik kon het nog!

Ik voetbalde hier met de ziel van een man van vijftig in het lichaam van een twintigjarige.
Aanbieden, lijnen uitzetten, verdedigen, alle facetten slopen terug in dit roestige lichaam. Ik nam een bal aan met de rug naar het doel en draaide ineens om mijn as. Net als toen.
Ik voelde hier geen reumatische kwaaltjes die me destijds mijn voetbalcarrière kostte. Ik zag de vrije hoek en haalde hard uit met links. Doelpunt!
Een leuk meisje op de tribune dat ik ook al twintig jaar niet had gezien, moedigde tot mijn verbazing daarna de tegenpartij aan.

Zij schrok dat ik haar betrapte en dook weg achter een krant. Daar schrok ik blijkbaar op mijn beurt wakker van.
The dream was over.
Ik zweette hier tussen de lakens als een otter alsof ik echt gesport had.

Is de moraal van dit verhaal vrouwen kunnen de mooie dromen van een man verstoren of is dat te makkelijk geconcludeerd?

Meer berichten