Foto: Foto:

Gek van fietsen

Ja, ik ben gek, gek van fietsen. Dat was het antwoord van Dion Beukeboom op de vraag van Thijs Zonneveld na afloop van de vertoning van de documentaire Breaking the Impossible. Of hij achteraf gezien misschien gek was toen hij besloot om de uitdaging aan te gaan het werelduurrecord te verbreken. Daarmee maakte hij waarschijnlijk onbedoeld, maar in ieder geval terecht, reclame voor Gek van Fietsen.nl van de familie De Bruin. Hans was immers stad en land afgereisd om voor de allerbeste aerodynamische fiets te zorgen. Een andere Hans, van Klaveren, was een halfjaar lang bijna wekelijks afgereisd naar de wielerbaan in Alkmaar om daar met Dion achter zijn derny te trainen.

De mensen in de zaal voelden bijna de pijn bij de beelden van het verwijderen van de pleisters

De grote man achter het project, want die zorgde ervoor dat alles betaald werd, was Richard Vlasman. En als Richard Vlasman ergens achter gaat staan is alleen het allerbeste goed genoeg. Hij had van de hele voorbereiding inclusief uiteraard de dagen in Mexico een documentaire laten maken. Die werd vorige week in Theater Castellum op een gigantisch groot scherm voor een fors aantal relaties en direct-betrokkenen vertoond. Wat een indrukwekkende film had vakman Flavio Pasquino ervan gemaakt zeg! Nu pas werd voor de buitenstaander echt duidelijk wat een werk er door velen van gemaakt was en welke ontberingen hoofdpersoon Dion Beukeboom ervoor had moeten ondergaan.

Acht maanden lang had hij er alles voor aan de kant moeten zetten, zelfs zes weken slapen met zijn Nina in een zuurstoftent hoorde bij de voorbereiding. Ook bleek waarom de poging het werelduurrecord te breken naar alle waarschijnlijkheid was mislukt. Enkele weken voor de poging in Mexico was Beukeboom ongenadig hard gevallen in Dublin. Zo'n beetje elk essentieel lichaamsdeel stond scheef, zware fysiotherapie moest er aan te pas komen om alles weer een beetje op zijn plaats te krijgen en de enorme schaafwonden moesten helen.

De documentaire was zo intens goed gemaakt dat de mensen in de zaal bijna de pijn voelden toen de beelden getoond werden van het verwijderen van de pleisters op de bebloede plekken op de armen en schouders van de sympathieke topcoureur. Eigenlijk kon de poging nooit lukken, Beukeboom was nog niet voldoende hersteld. Diep respect voor iedereen die alles in het werk gesteld hebben om het project te doen slagen. Ik ben benieuwd wie deze film allemaal kunnen gaan zien. Wat gaat er mee gebeuren? Twintig jaar op de plank laten liggen en dan vertonen in Andere Tijden Sport zou zonde zijn. Iedereen, ook de niet-sportliefhebber moet deze imponerende documentaire kunnen bekijken.

Meer berichten