Foto: Karin Wagter

De Stadsdichter presenteert: Albert Dorrestein

Albert Dorrestein (1950) werkte 45 jaar als leraar in het onderwijs als docent Nederlands en beleidsmedewerker. Als pensionado houdt hij zich nu o.a. bezig met het schrijven, lezen en doceren van poëzie, beeldhouwen, kunstprojecten, taaltrainingen en sociale projecten.

Bij het schrijven van gedichten hanteert hij het vrije vers, omdat dit voldoende ruimte geeft om verborgen beelden in woorden om te zetten. Centraal in zijn gedichten staat de moderne wereld met al haar wonderlijke verschijnselen en uitzonderlijk gedrag van individuele mensen.


Heimwee naar de decemberkater

Wij koesteren nog even onze fluwelen decemberkater
hangen het diepe decolleté op een knaapje in de kast
verklaren de laatste dennennaalden tot oud vuil
werken onze kerstobesitas weg in de sportschool
hebben het even gehad met dwaze agendastress
spoelen herinneringen weg met een laatste blik
op een glasbak die zijn buik vol heeft van ons.

Een nieuw jaar biedt een kans op mooie voornemens
die echter als een fata morgana snel verdwenen zijn.
De buikriem kunnen wij al vlot niet meer aanhalen,
want wij weten niet meer tot het gaatje te gaan.
Vaag verlangen wij terug naar de populaire kater
die zo leek op die vreemde persoon in je eigen spiegel
waar je al jaren vanaf wilde komen in jouw bange dromen.

Zo wordt het weer een prachtig, onvermijdelijk jaar.


Albert Dorrestein, 2019

Meer berichten