Een gedicht valt mij vaak zo binnen door dat ik wat zie, als ik onderweg ben of wakker word. Dus altijd opschrijfboekje en pen mee.
Een gedicht valt mij vaak zo binnen door dat ik wat zie, als ik onderweg ben of wakker word. Dus altijd opschrijfboekje en pen mee. (Foto: )

Stadsgedicht van Astrid van der Horst

Astrid van der Horst: "Sinds 1988 ben ik werkzaam als beeldend kunstenaar. Naast mijn werk als beeldend kunstenaar heb ik altijd geschreven. Pas de laatste drie jaar is daar wat meer structuur in gekomen en ben ik deel gaan nemen aan De Schrijftafel van Berdie Bartels en een workshop gevolgd bij Tjitske Jansen, Ingmar Heytzen en Eric Bindervoet."

"Hoewel ik al lang in Nieuwkoop woon, werd ik mij er pas enige jaren gelden bewust van hoe ver beneden zeeniveau wij wonen. Daar heb ik het gedicht Polder over geschreven."


Polder

Ik wil een rots,

een rots om op te staan,

geen slijk, geen slib, geen modderwater.

Niet die ellendig slappe grond.

Ik wil een aarde die mij draagt,

een aarde die niet vraagt

om dijkgraaf, molen of gemaal.

Een grond waarop ik springen kan,

kan stampen en kan dansen.

Niet deze grond zo dras en droef

Zo willoos laag gelegen.


Astrid van der Horst

Meer berichten

Shopbox