Duidelijk een vogel met een sterke persoonlijkheid, getuige haar imponerende uitstraling van kracht en zelfverzekerdheid.
Duidelijk een vogel met een sterke persoonlijkheid, getuige haar imponerende uitstraling van kracht en zelfverzekerdheid. (Foto: John Timmerman)

De Ontmoeting… met een bijzondere 'dame' in achtertuin

Er zijn van die verhalen waarover je niet hoeft na te denken of waarbij je naarstig moet zoeken naar inspiratie. Dat zijn de verhalen die je als het ware in de schoot krijgt geworpen. Verhalen die zichzelf schrijven. Zo'n verhaal is wat mij de afgelopen week is overkomen. Ik hoefde er zelfs niet voor naar buiten. Ik liep er letterlijk en figuurlijk tegenaan en het speelde zich af in mijn kleine, diervriendelijk ingerichte achtertuin.

Nieuwkoop – De eerste keer dat onze blikken elkaar kruisten was toen ik boven uit het slaapkamerraam de bouwwerkzaamheden gadesloeg bij de plaatselijke superkruidenier met de naam van een groot vliegtuig. Daar zat ze, de Accipiter nisus, een flink uit de kluiten gewassen sperwer van de vrouwelijke kunne, bovenop het dak van ons vogelhuisje. De plek waar gewoonlijk meerdere keren per dag de tortels, mussen, mezen en andere kleine vogels neerstrijken om hun voedsel op te halen.


Mijn aandacht werd vooral getrokken door haar magnetiserende ogen. Met die opvallend gele irissen leken ze dwars door me heen te kijken. Dat besef bezorgde me een lichte huivering en, als ik heel eerlijk ben, ook wel een beetje een gevoel van angst. Want ze was groot, deze snelle roofvogel uit de familie van havikachtigen. Ik schatte haar lengte op zo'n veertig centimeter. Heel wat meer dan die van de veel kleinere huismussen die nog maar een uur voor haar komst op precies dezelfde plek van het voederhuisje zaten te tsjilpen.


Niet alleen groot

Gelukkig maar dat de mussen waren gevlogen. Ze hadden geen schijn van kans gehad tegen die prachtig ogende, maar o zo gevaarlijke roofvogel met haar dunne, krachtige gele poten. Zelfs veel grotere prooien als de tortelduiven zouden een aanval niet hebben overleefd! Ik realiseerde me plotseling dat ik getuige was van een uniek moment. Dat móet ik op de foto vastleggen, ging het snel door me heen. Want deze sperwer is niet alleen groot, maar ook van een imponerende schoonheid en volgens kenners zelden of nooit te zien in een kleine dorpstuin. 'Nu of nooit!' dacht ik.

Ik wilde beslist geen foto door het slaapkamerraam. Dat zou geen scherpe opname geven en geen recht doen aan de pracht van deze in vroeger tijden schaarse roofvogel. Niet eerder had ik zo snel mijn camera ingesteld. Ik posteerde me achter de keukendeur, zette deze voorzichtig op een brede kier en probeerde de gevederde 'dame' zo goed mogelijk in beeld te krijgen.


Trots als een pauw

Daar zat ze, spiedend om zich heen kijkend, fier en trots als een pauw – vergeef me de uitdrukking. Duidelijk een vogel met een sterke persoonlijkheid, getuige haar imponerende uitstraling van kracht en zelfverzekerdheid. Gelukkig bleef ze lang genoeg op het dak van het vogelhuisje zitten om een paar geslaagde portretopnamen te kunnen maken. Opeens vloog de zeldzame passant in mijn achtertuin op en landde iets verderop in de heg. Ik kreeg nog een kans om haar in haar nieuwe setting op de gevoelige plaat te zetten. Een paar tellen later vloog ze weer op, dit keer voorgoed. Ik bleef achter in het besef dat ik getuige was geweest van een heel bijzondere ontmoeting...

Meer berichten




Shopbox