Foto:

Kees Bogaard

Sportpet door Theo van Egmond

Bijna elke sportclub heeft wel een of meerdere personen in huis op wie ze immer kunnen rekenen. Mensen die helemaal gek zijn van hun cluppie en daar alles voor over hebben. Wiens leven zelfs geen leven zou zijn zonder de vereniging. Zo'n man als Kees Bogaard hebben echter maar heel weinig clubs. Het woord hebben is helaas niet meer van toepassing in deze, want Cornelis Hendrik Bogaard is op 15 augustus overleden. Hij was al enige tijd ernstig ziek, maar genoot in juni nog wel degelijk intens van de promotie van zijn cluppie.


Kees, echtgenoot van Gerrie Vos, werd 83 jaar. In december werd hij nog in de bloemen gezet en ontving hij een speciale oorkonde omdat hij zeventig jaar lid was van Alphia, waar hij op zijn elfde begon te voetballen. Jarenlang voetbalde Kees in het eerste elftal, waarmee hij op zijn zevenendertigste moest stoppen vanwege een beenbreuk. Zo maakte hij deel uit van het elftal dat na het seizoen 1957/1958 eindelijk naar de 'grote' bond, de KNVB promoveerde. Hij maakte deel uit van het Rijnstreekelftal en werd opgenomen in de Leidse selectie. Vanwege zijn voetbalkwaliteiten werd hij in die jaren enkele keren benaderd door andere clubs, zoals ARC. ''Ik ga echt nooit niet bij Alphia weg'' was steevast zijn antwoord.


Er is geen functie te bedenken die Kees Bogaard niet vervulde voor Alphia, die hij bestempelde als de allergezelligste vereniging in Alphen aan den Rijn. Hij voetbalde dus, was elftalleider, wedstrijdsecretaris, hoofd onderhoud van het complex, lijnentrekker en vooral ook bestuurder. Kees Bogaard maakte deel uit van het bestuur toen de club haar veertigste verjaardag vierde. Geheel tegen zijn gewoonte in hees hij zich met zijn mede-bestuursleden in een keurig pak om in Avifauna op de foto te gaan. ''Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg'' was immers het uitgangspunt van de man die nimmer op de voorgrond wilde staan. Overigens was hij ook bestuurslid toen de club zestig jaar bestond en ook toen uiteraard een flink feest gaf.


Nagenoeg alle clubs uit de wijde omgeving kennen Kees. Hij was overal een graag geziene gast. Als hij eens niet bij een uitwedstrijd kon zijn was altijd de eerste vraag van het bestuur: ''Is Kees er niet?'' Hij bleef liever op de achtergrond, maar was stiekem wel een beetje trots te maken. Kees mocht in oktober 2010 de eerste steen leggen voor het nieuwe clubgebouw, werd benoemd als Lid in de Orde van Oranje Nassau, tot Bondsridder van de KNVB, tot vrijwilliger van het jaar en tot erelid van Alphia. Het veteranentoernooi ging zijn naam dragen en ook daarmee voelde hij zich best vereerd. Het stoppen met zondagvoetbal in 1982 noemde hij de beste Alphia-beslissing ooit.

Een geweldig mens is niet meer.

Meer berichten