Logo alphensnieuwsblad.nl


Ron Stoeltie repeteert de scène waarin hij vertelt over zijn vader in oorlogstijd.
Ron Stoeltie repeteert de scène waarin hij vertelt over zijn vader in oorlogstijd. (Foto: Anke Steffers)

'We vertellen verhalen die echt zijn'

'Twee jaar geleden ontdekte ik het toneelspelen,' vertelt Ron Stoeltie, in het dagelijks leven stemacteur en radioman bij NPO radio 5. 'Ik maakte een bucketlist en één wens die daarop stond, was toneelspelen.' Stoeltie deed auditie voor "Kerst met Klivia" van Productiehuis Alphen (PA) en mocht als bakker zijn toneeldebuut maken. Op dit moment repeteert hij voor de 4 mei-voorstelling van PA, "Zoals toen. En nu".


Ook dit jaar doet PA mee aan Theater Na de Dam. Op de avond van 4 mei spelen gelijktijdig meer dan tachtig voorstellingen die ieder op hun eigen manier betrekking hebben op de Tweede Wereldoorlog. 'Het stuk dat we met PA oefenen, gaat over een groep toneelspelers die samenkomt op een repetitieavond,' vertelt Ron Stoeltie (60). 'Ik ben één van die spelers. We bekijken het script, vertellen elkaar verhalen over de oorlog en spelen dit uit. Het mooie van de voorstelling is dat alle verhalen echt zijn.'


Stoeltie gebruikt hiervoor het verhaal van zijn vader. 'Mijn vader was 21 toen de oorlog uitbrak. Hij kreeg te horen, dat als hij trouwde, hij niet te werk gesteld zou worden in Duitsland. Daarop trouwde hij met mijn moeder. Maar hij werd toch opgepakt en in de cel gezet in het politiebureau waar zijn broer politieagent was. Mijn moeder smeekte hem zijn broer vrij te laten. Maar die wist, dat ze dan hem zouden pakken. Hij bleef in de cel en werd uiteindelijk op transport gezet. Eerst naar Amersfoort en vervolgens naar een concentratiekamp in Duitsland. Daar deed hij met een paar kameraden een vluchtpoging. Twee van hen werden doodgeschoten, mijn vader ontkwam. Hij kwam in Keulen terecht waar hij ging werken in een hotel. Tijdens bombardementen maakte hij gebruik van de ontstane chaos en vluchtte naar Nederland waar hij bij een boerengezin terechtkwam en tot het eind van de oorlog kon blijven. Na 3 jaar, de oorlog was nog maar net voorbij, haastte mijn vader zich terug naar Amsterdam, naar zijn vrouw.'

Zijn ervaringen hield vader Stoeltie lang voor zich. 'Hij kon het niet vertellen, het deed te veel verdriet. Toen PA aangaf een nieuwe herdenkings-stuk te gaan maken, heb ik zijn verhaal op één A4-vel geschreven en aan artistiek leider Nancy Ubert en Jan Laman (regisseur) gestuurd. Zij wilden het verhaal graag gebruiken.'

In het toneelstuk vertelt Stoeltie het verhaal van zijn vader. Tegelijk wordt het deel in de politiecel uitgespeeld. 'Twee jonge talentvolle acteurs spelen mijn vader en zijn broer. Dat is bijzonder, maar ook heftig. Nadat de scène is gespeeld, vertel ik hoe het mijn vader verging.'

Verder maakt het theaterstuk duidelijk dat de jongere generatie heel anders met de oorlog bezig is. 'Die worstelt met het feit dat wij zo vasthouden aan herdenken. Wij vinden het belangrijk dat je 2 minuten stil bent. Jongeren vinden dat de oorlog te ver bij hen vandaan is. Deze worsteling en dilemma's van beide generaties komen ook aan bod.'

"Zoals toen. En nu" is te zien in het Parkvilla-Theater: 25 (try-out), 28 (première), 29 april, 3 en 4 mei. Om 20.15 uur, 29 april om 14.00 uur. Kaarten: www.parkvilla.nl

2 reacties
Meer berichten

Shopbox