Logo alphensnieuwsblad.nl


Irma Ligtvoet, Cindy van Baarle en Ank de Groot. Drie van de vier Alphense voetbalverenigingen worden bestuurd door deze vrouwen. FOTO: Ellen van Dilst
Irma Ligtvoet, Cindy van Baarle en Ank de Groot. Drie van de vier Alphense voetbalverenigingen worden bestuurd door deze vrouwen. FOTO: Ellen van Dilst (Foto: Ellen van Dilst)

Besturen met een koekje bij de thee

Alphen aan den Rijn telt vier voetbalverenigingen. Drie daarvan worden bestuurd door een vrouw. Cindy van Baarle zwaait de scepter bij AVV, Irma Ligtvoet zit voor bij ARC en Ank de Groot bij Alphia. Dat lijkt opmerkelijk, maar is dat allerminst volgens hen. De tijd dat een vrouw uitsluitend thuis bij de kinderen te vinden was, ligt immers ver achter ons.

Het drietal is een goed voorbeeld van deze stelling. Ze combineren het voorzitterschap met een loopbaan in de advocatuur en Human Resources. Ank de Groot is bovendien actief in de Alphense politiek.


Mannenbolwerk

Maar toch: hoe zijn de vrouwen komen bovendrijven in het mannenbolwerk van voetbal? Erin gerold als een voetbal in het doel is het verhaal van alle drie. Cindy van Baarle was elke week met haar zoons op de club. Ze voelde zich er thuis. AVV is een gezellig cluppie, iedereen kent elkaar en Cindy wilde meer doen dan alleen leidster van het team van haar zoons. Toen de club een nieuwe voorzitter zocht, zei iedereen dat dat net iets voor haar was. En ach, ze houdt van regelen, dus de beslissing was snel gemaakt.
Ook Irma Ligtvoet leerde haar vereniging, ARC, kennen via haar zoons. Ze vindt het belangrijk om actief bij te dragen en had een uitgebreide loopbaan van vrijwilligerswerk achter de rug toen de vice-voorzitter ziek werd. Ze werd gevraagd om hem te vervangen. Toen de voorzitter ziek werd, was het logisch dat Irma in zijn voetsporen trad. Bijkomend voordeel: ze vindt besturen erg leuk, al vanaf haar studententijd.
Voor Ank de Groot is Alphia haar tweede thuis. Van jongs af aan ging ze met haar hele familie mee naar de wedstrijden. Als tiener vond ze het voetbal van Ajax interessanter maar Alphia bleef haar club. Ze is gevraagd door een bestuurslid van Alphia die ze via de politiek kende en wist dat ze nog weleens voorzitter wilde worden van een voetbalclub. Eenmaal voorzitter is ze na verloop van tijd de thee voor het eerste gaan doen.


Verstand van voetbal

Het voetbalspelletje is leuk, ook al spelen ze het zelf niet. Om een goede voorzitter te zijn hoef je niet veel verstand van voetbal te hebben. Mensenkennis is veel belangrijker, weten wat mensen beweegt en hoe ze te motiveren zijn. Het is niet de rol van de voorzitter om zich inhoudelijk met het spel te bemoeien, daarvoor heb je de technische staf. Al kan Ank het soms niet laten om een boom op te zetten met de trainer na afloop van een wedstrijd.


Acceptatie en verwarring

De vrouwen hebben uitsluitend positieve ervaringen met het voorzitterschap. Ze voelen zich volledig geaccepteerd binnen hun vereniging. Hooguit is er enige verwarring bij de tegenpartij wanneer die niet op de hoogte is, maar dat leidt nooit tot ongemakkelijke situaties.
Op de vraag wat er niet leuk is, blijven ze het antwoord, voor het eerst in het gesprek, schuldig. Nou vooruit: het kost wel erg veel tijd. En de verantwoordelijkheid voelt soms zwaar. Maar geen spijt van het besluit om er mee te beginnen. En Ank, die schenkt nog steeds thee in de rust, met wat lekkers erbij.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox