Logo alphensnieuwsblad.nl


Els Driessen is vrijwilliger bij tichting hospicegroep Alphen aan den Rijn/Nieuwkoop. "Soms leidt een kort praatje tot diepgaande gesprekken. En dat vind ik uiteindelijk het mooiste." Foto's: Esmeralda Wijbrands
Els Driessen is vrijwilliger bij tichting hospicegroep Alphen aan den Rijn/Nieuwkoop. "Soms leidt een kort praatje tot diepgaande gesprekken. En dat vind ik uiteindelijk het mooiste." Foto's: Esmeralda Wijbrands (Foto: Esmeralda Wijbrands)

Kerst doorbrengen in een hospice

Els Driessen is een van de bijna honderd vrijwilligers die zich momenteel inzetten voor de stichting hospicegroep Alphen aan den Rijn/Nieuwkoop. Deze stichting is in 2008 ontstaan uit een fusie tussen de hospicegroepen uit beide gemeenten. De Nieuwkoopse tak bestaat al ruim dertig jaar, die uit Alphen ruim 25 jaar.

Alphen aan den Rijn/Nieuwkoop - In beide plaatsen staat een hospicewoning; in Alphen in de Berkenstraat en in Nieuwkoop in de Fleurstraat. Wat niet veel mensen weten, is dat de hospicegroep ook zorg verleent bij mensen thuis. Els Driessen is een van die vrijwilligers die wekelijks in het hospice aan de Berkenstraat is te vinden. Ze doet het werk al ruim drie jaar met veel genoegen.
Gemêleerd gezelschap
"Niets zo divers als vrijwilligers uit het hospice", verklaart Els het gemêleerde gezelschap waarmee hospicecliënten te maken krijgen. "Zo werk ik samen met een administratieve kracht bij de politie, een ondernemer, een directeur bij de gemeente en een psychiatrisch verpleegkundige."
Zelf bekleedde Els de laatste twintig jaar een aantal stevige functies bij de overheid. "Ik kom dus duidelijk niet uit de zorg. Dat is ook niet nodig. Zolang je maar de juiste motivatie hebt om dit werk te doen. Ook de andere vrijwilligers hebben om dezelfde reden gekozen voor dit werk."

Op welke motivatie doelt Els? "Ik vat het maar samen met: iets voor een ander betekenen. Kijk, ik ben nogal een doener. Ik begin bijvoorbeeld een vroege dienst, doe een wasje, maak een ontbijtje. Dan maak ik natuurlijk ook een praatje. Dat kan over iets kleins zijn. Over het weer of de tuin bijvoorbeeld. Maar soms leidt het tot diepgaande gesprekken. En dat vind ik uiteindelijk het mooiste. Als er werkelijk contact is. Daar doe je het echt voor."


Niets moet

Hoewel het werk mentaal zwaar kan zijn, heeft het Els ook rijker gemaakt. "Natuurlijk kan het lastig zijn, zeker als de cliënt jonge kinderen heeft. Maar je leert ook veel. Bijvoorbeeld om mijn eigen oordelen buiten de deur te laten. Stel: er speelt zoiets als alcoholmisbruik. Dan kan ik wel denken: stop gewoon met drinken, maar het is niet interessant wat ik op dat moment denk. De situatie is zoals hij is. Niets moet. Het gaat erom hoe ik het de cliënt zo comfortabel mogelijk kan maken."


"Het mooie aan een hospice is dat je mensen soms weer ziet opbloeien. Partners worden bijvoorbeeld weer gewoon partners, verliezen hun rol als mantelzorger. Puur omdat wij de mantelzorgtaken overnemen. We proberen zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de wensen van de cliënten, willen hen een echt thuis bieden. Ik vind het hier ook geen sombere plek; het hospice ziet er uit als een gewoon huis. Met de feestdagen maken we er iets speciaals van. Zo zijn er altijd wel vrijwilligers die banketletters en chocolaatjes meenemen. En met kerst hebben we een kerstboom, kerststukken en doen we veel met waxinelichtjes."


Weer van de partij

Ook met kerst was Els weer van de partij in het hospice. En misschien is het wel tekenend voor de sfeer in het hospice dat het de leiding ook dit jaar weer geen enkele moeite heeft gekost om de feestdagen ingeroosterd te krijgen.

reageer als eerste
Meer berichten