Logo alphensnieuwsblad.nl


Hans de Lange

Het jaar 2017 is wel het jaar van het hart geworden zeg. Maar dan wel in negatieve zin. Zelf maakte ik binnen mijn familie het nodige mee op dat vlak, maar het was elders ook kommer en kwel. Nu was het weer Hans de Lange, voor wie een hartstilstand op 16 november fataal afliep. Zo, helemaal opeens, zit Jocelyn zonder echtgenoot en Anna zonder papa. Drieënvijftig jaar jong was Hans pas. Belachelijk natuurlijk. In zijn nog jongere jaren was hij behoorlijk actief bij zijn cluppie Alphense Boys. Vooral als het om het leiden van wedstrijden ging kon immer op hem een beroep worden gedaan. Ook als grensrechter, tegenwoordig vaak onterecht als assistent-scheidsrechter betiteld, stond hij zo nodig altijd klaar. Hans was ook binnen de KNVB een talentvolle scheidsrechter. Als ik hem met zijn vrolijke gezicht trots op me af zag stappen wist ik het al, Hans had een wedstrijd van standaardteams toegewezen gekregen in een net weer wat hogere klasse.
Toch maakte hij niet echt furore op dat gebied. Dat kwam omdat hij te zachtaardig was. Men gaf bij de bond de voorkeur aan Leidenaars die lid waren van het scheidsrechterskliekje COVS. En van Hans verwachtte men bovendien toch niet al te veel tegenspraak. Tot hij het helemaal zat was en er mee kapte. Hans was een van de zonen van Chiel de Lange, die een rijk Boys-verleden had en van grote betekenis was voor de club. Eigenlijk was zoon Hans precies hetzelfde als pa Chiel. Ook hij kon moeilijk nee zeggen. Ik herinner me nog van heel veel jaren geleden dat het onder mijn huis gigantisch verzakte. Ze hielpen een enorme vracht zand aanbrengen via de kruipruimte. Zomaar, als Boys-mensen onder elkaar.
Hans was voor zover ik hem kende een enigszins verlegen jongen. Een heel lieve jongeman. Toen ik hem een fors aantal jaren geleden weer eens tegenkwam, bij Alphense Boys was hij inmiddels al lang uit beeld verdwenen, vertelde hij vol trots dat hij zo onwijs gelukkig was met zijn in zijn ogen bloedmooie echtgenote Jocelyn en de nog mooiere dochter Anna. Ik was zo ontzettend blij voor hem. Ik schrok me te pletter toen ik vernam dat Hans de Lange er opeens niet meer was. Zo maar van het ene op het andere moment weg. Wat zullen moeder Jannie, zijn broers en zussen, Jocelyn en Anna en zijn zo warme Molukse familie intens verdrietig zijn zeg!

1 reactie
Meer berichten