Logo alphensnieuwsblad.nl


Nader kennismaken met theoloog en filosoof Koert Koster

Meestal stelt iemand zichzelf eerst voor, om pas daarna van wal te steken. Het is nu echter een beetje anders gegaan. Eerst heb ik over diverse thema’s in deze krant mijn mening gegeven in de vorm van een aantal columns. Nu pas introduceer ik mezelf en vertel ik wie ik ben. Wel zo netjes. Al zal de oplettende lezer wel enigszins doorhebben wat voor vlees hij in de kuip heeft.

Ik ben in 1973 in Hoogeveen geboren en in Coevorden en Balkbrug getogen. Opgegroeid in een gezin van totaal vijf kinderen, van wie ik de oudste ben. Mijn eigen vader stierf op 34-jarige leeftijd aan leukemie. Hij liet zijn vrouw en drie kinderen achter. Uit het tweede huwelijk van mijn moeder kwamen twee kinderen voort. Mijn moeder stierf op 62-jarige leeftijd eveneens aan kanker. Zij heeft mij zingend vertrouwd gemaakt met de liefde van God. De liedjes van Elly en Rikkert Zuiderveld zijn mij met de paplepel ingegoten. Deze hebben blijvend hun sporen nagelaten.

Verlieservaringen hebben impact in ‘t leven. Ze hebben mijn karakter en persoonlijkheid gevormd. Ik ben iemand met gevoel van verantwoordelijkheid, plichtsbesef en diepgang. Vrienden omschrijven mij hoogstwaarschijnlijk als een eigenwijze, ongeduldige, serieuze, betrouwbare en hartelijke vent met veel gevoel voor humor. Een ‘vechter’ en doorzetter.

Al gun ik deze dagen de Feyenoordsupporters hun – lang verwachte – feestje, toch kan ik in feite niet met goed fatsoen voor Feyenoord zijn. Ik heb namelijk in Amsterdam gestudeerd. Op Uilenstede had ik vanuit het Hospitium een pracht uitzicht op de Arena. In die tijd – midden jaren negentig – volgde ik menig Champions Leageau wedstrijd. Dat doe ik nu niet meer. Vandaag denk ik: moge de beste winnen.

Aan de Vrije Universiteit en de Universiteit van Amsterdam heb ik tussen 1995 en 2002 filosofie en theologie gestudeerd. Dat was een spannende periode in mijn leven, waarin ik niet gespaard ben voor strijd. Het vuur werd mij na aan de schenen gelegd door vragen en discussies tijdens colleges. Zou ik blijven geloven? De poten leken soms voelbaar onder mijn geloofsstoel te worden weggezaagd. Dat had onder andere te maken met het feit dat ik tamelijk beschermd ben opgevoed. Zwart was zwart en wit was wit. Zekerheid ging boven twijfel. Twijfel was zonde.

Tijdens mijn studies op de VU leerde ik dat de wereld groter is dan mijn kerk en milieu. Docenten en studenten bleken soms totaal anders in het leven te staan. Deze verdieping heeft mij enerzijds goed gedaan: ik ben erdoor gevormd. Anderzijds maakte de twijfel moe en somber. Geloofstwijfel kan de basis zijn voor geestelijke groei – want vanzelfsprekendheden zijn er niet meer – maar ze kan een mens ook psychisch slopen. Dat laatste overkwam mij. De combinatie van een identiteits- en geloofscrisis, een kerkscheuring en een relatiecrisis waren de ingrediënten voor een totale psychische breakdown in 1999.

Ondanks diepe crises studeerde ik in 2002 toch af. Pal daarna werd ik aangenomen op een middelbare school. Het was fantastisch om met jonge mensen te werken. Toch kwam ik niet uit de verf. Doceren is leuk, maar loodzwaar met ongemotiveerd publiek. Het is weinigen gegeven om zestienjarigen te enthousiasmeren voor godsdienst. Mij niet. Na 10 jaar onderwijs hield ik het noodgedwongen voor gezien.

Toen is mijn zoon Jens geboren. Ik ging thuis werken. Doen wat mij op het lijf geschreven lijkt: schrijven en publiceren. De boeken die ik schrijf zijn positief en bemoedigend. O.a. dichtbundels, thematische boeken en Bijbelstudieboeken voor huiskringen en studiegroepen. De thema’s zijn: God, mens en wereld. Schrijven is voor mij een manier van verwerken en een manier om mijn gedachtegoed met de wereld om mij heen te delen. Eén van mijn motto’s is: ‘Ik denk, opdat u denkt!’ Ik wil niet vóór andere mensen denken, maar mensen zélf laten denken.

Omdat schrijven toch een tamelijk eenzame bezigheid is, probeer ik dat te compenseren met bezoekwerk. Hulpbehoevende mensen en ouderen kunnen bij mij terecht voor een goed gesprek en een luisterend oor. Het is waardevol om zo levenswijsheid en – ervaring te delen. Met sommigen heb ik een positief gesprek, met anderen lees ik ook een stukje uit de Bijbel, waarna ik afsluit met een gebed.

En nu? Op dit moment wordt mijn boek ‘Geef Mij je angst’ vertaald in het Duits. Eén van mijn ‘vrienden’ op Facebook bood zich spontaan aan. Zij is professioneel vertaalster en wil mij vanuit haar christenzijn helpen. Eind mei 2017 hoopt ze klaar te zijn. Mijn boek kan dan na de zomer in Duitsland verschijnen. Na mijn laatste boek ‘Ik ben allochtoon – theologische reflecties op vreemdeling en vluchteling’ heb ik diverse interviews gehad. Op 14 juni a.s. heb ik nog een interview in Hardenberg. Zelf schrijf ik nu een boek over de apostel Paulus als vreemdeling en vluchteling.

Uitgeschreven? Nog lang niet (D.V.) Ik heb nog een hoofd vol inspiratie en een hart vol passie. Deze zijn nog lang niet leeg. Nieuwsgierig geworden? Dan kunt u meer lezen op www.koertkoster.nl

Reageer op dit nieuws 1
Meer berichten